It’s up to you, guys!

Ok, voor eens en voor altijd: ik heb waarschijnlijk veel talenten, maar stoppen met shoppen hoort daar dus niet bij… Voilà. Het is gezegd. Het hoge woord is eruit. Ik kán het niet laten. Het vlees is te zwak. There.

Nog steeds even geobsedeerd door mode, wil ik jullie wel  nog altijd laten delen in mijn fashionavonturen. Dus zou ik deze blog in een nieuw kleedje willen steken. Vraag is: is daar wel interesse voor? Er zijn immers al zo veel blogs… Ik laat het dus helemaal aan jullie over: of deze poll is het begin van een hernieuwd avontuur (“Hoe hou ik het shoppen binnen de perken maar geniet er toch met volle teugen van?”) of de zwanezang van mijn stoppen-met-shoppensaga (“I failed. En nobody cares what ik aantrek.). Hoe dan ook, laat het mij gauw weten!!

 

Benieuwd benieuwd benieuwd!!

 

x

 

 

 

3 maanden later: een tussenstand

Héhé, eindelijk zijn we er weer… De afgelopen drie maanden heb ik helaas echt geen tijd gehad om te bloggen. Daar komt vanaf nu hopelijk weer verandering in. Ik hoop het van harte, want het is voor mij een echte stimulans om door te gaan. Laat ik beginnen met hoe ik het er de afgelopen drie maanden vanaf heb gebracht. Wel, niet zo slecht eigenlijk… Het musthavelijstje is min of meer afgevinkt, al ging dat anders dan voorzien. Het paillettentopje is er gekomen (leuk!), het jasje bleek out of stock te zijn. In de plaats daarvan kwam er een eigenlijk mooier goudkleurig paillettenjasje van Supertrash, waar ik braafjes tot de solden op heb gewacht. Dus paillettenjasje: check. Ook de pistol boots kwamen er niet: it was pretty close, maar uiteindelijk vond manlief ze niet mooi en heb ik ze dus toch maar niet gekocht (ja, manliefs mening doet er dus blijkbaar toe). In de plaats daarvan kwamen er wél geweldige oranje wedge sneakers van Ciao Ragazzi (de originele Marants en de March 23’s vind ik een beetje te lomp aan mijn fijne onderbeentjes, maar deze zijn fijner en dus eleganter). Goeie aankoop, want ik kan ze op heel veel dragen (oranje combineert wonderwel!). De ketting van Anne Zellien is er ook nog niet, maar die maakt geen deel uit van een collectie en valt dus om het even wanneer te bestellen.

Waar heb ik gezondigd? Wel ja, ik beken, ik heb een aantal keer gezondigd, maar dat valt tot hier toe heel goed mee (al zeg ik het zelf). Ergens in mei botste ik op een geweldige linnen broek van Object en dat was liefde op het eerste gezicht, niets aan te doen. Dus ja, ik ben gezwicht. En ik heb er nog geen seconde spijt van gehad, want ik heb ze al ontzettend veel gedragen en ik blijf ervan houden. Daarbij kocht ik een flashy groen zomertruitje (iets wat we deze zomer in België wel zullen kunnen gebruiken) omdat het er perfect bij paste en in één moeite door ook een skinny jeans in een blauw dat ik nog niet had, omdat die ook zo mooi zat. Daarnaast kocht ik ook nog een pyjamabroek in de midseason sales van H&M (5 €) en een harembroek (15 € ) die ik thuis voortdurend draag. En in de stockverkoop van ZEB deed ik mezelf een t-shirtjurkje (5 € ) en een bloesje (3 € ) cadeau (terwijl ik voor manlief met 5 hemden naar huis kwam). Dus al bij al valt dat mee, al zeg ik het zelf…

De koopjes dan. Ik had mezelf daar een paar aankopen toegestaan. En mezelf een budget opgelegd. En zo kwam er dus het paillettenjasje van Supertrash. En een gilet (ook met pailletten), twee dingen waar ik al maanden op zat te azen. Daarnaast een jurkje van Orion, een zomertruitje van Vila, een paar zwarte gladiatorsandalen met hak, een electric blue kanten jurkje en 3 geweldige jurkjes van Myriam Wullfaert Vintage. Allemaal aan spotprijzen. En twee sjaals van vriendin en designer Kirsty Nagel (remember that name). Dus tot nu toe alles netjes binnen budget. Nog op het verlanglijstje: een paar schoenen, liefst van Repetto. Ik ben een ongelofelijke fan van dit Franse merk dat oorspronkelijk enkel dansschoenen en danskledij maakte. Ik heb al twee paar, maar hier wil ik wel een verzameling van aanleggen. Geweldige schoenen zijn het en stuk voor stuk zitten ze ongelofelijk comfortabel, ondanks de 10 cm hoge hakken. Dus ga ik in Frankrijk eens uitkijken naar een derde paar (want in België vind je ze niet zo vaak en steeds maar een heel beperkte selectie van de collectie). Enige voorwaarde: geen zwart deze keer!

De plannen: aangezien ik hier nog heel veel spullen heb liggen die de selectie niet gehaald hebben, maar vaak amper gedragen zijn, ga ik in juli en augustus weer eens een paar rommelmarkten en tweedehandsverkopen doen. De opbrengst gaat braafjes in de shopspaarpot. Die spaarpot wil ik heel lang laten groeien, om er dan eens een echt prachtig (designer)basisstuk mee te kopen.

Ik hou jullie op de hoogte van het schoenenverhaal! Maar eerst op naar la douce France (en de zon, de zon!!)!

 

We zitten op schema…

Ok, we zitten op schema. Het must-havelijstje wordt puntje voor puntje afgewerkt. Dat is nog even shoppen, maar dat is ook de bedoeling. Daarna de korte pijn. Dus niet afbouwen, want daar geloof ik niet in (met roken lukt dat tenslotte ook niet). Nee, gewoon stoppen. Het paillettenjasje en -topje zijn besteld (op de webshop http://www.nastygal.com . Leuke site, en ik had geluk: allebei de artikelen in sale!). Twee stoere stuks die een outfit toch dat tikkeltje extra bling geven. En zwart, dus megacombineerbaar! Het kettinkje van Anne Zellien wordt morgen besteld, de pistolboots worden volgende week in Nederland aangeschaft (want Sasha is echt wel goedkoper in Nederland dan in België! De schoenen in kwestie kosten er 10 euro minder…). En dan is alles binnen. Dan kan het echte experiment starten. Te beginnen met het maken van een inventaris van mijn kleerkast. De exacte cijfers zal ik hier eerlijk bekend maken, dat is bij deze een belofte. Ook de toegestane wishlist zal hier binnenkort gepubliceerd worden, zodat jullie kunnen zien of ik al dan niet zal zondigen tijdens de koopjes. Ik vind het alvast net zo spannend als jullie!

PS: Gisteren verplicht geweest tot een onvoorziene aankoop! Morgen een opdracht voor een castingbureau. Gevraagde kledij: witte broek… Nu ben ik niet het witte-broekentype… En geen witte-broekentypes in mijn omgeving te bekennen, alvast niet in mijn maat. Naar de H&M dan maar, voor de goedkoopste witte broek die ze hadden. Het is uiteindelijk een witte chino geworden en eerlijk? Eigenlijk zit ze best leuk, dus misschien draag ik ze wel door deze zomer… En de vergoeding die ik voor de opdracht krijg, maakt dit een verantwoorde ‘zonde’.

De laatste stuiptrekkingen…

Duizend vrouwen stoppen met shoppenStoppen met shoppen

Het is er dan toch van gekomen: mijn eigen blog. Al ziet die er lichtjes anders uit dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Ik speel al een tijdje met het idee een blog te schrijven rond mode en shopping, maar altijd haalde de bescheidenheid de bovenhand; wie zat er ook te wachten op mijn outfitposts? Wie wil nu weten waar en waaraan IK mijn geld uitgeef? Er was niets in mij dat ook maar vermoedde dat mijn blog niet over shoppen, maar net over stoppen met shoppen zou gaan. En toch…
Het begon allemaal met twee artikels: eentje in De Standaard Magazine van een aantal maanden geleden en eentje in Het Nieuwsblad van vorige week. Het was alsof me een spiegel voorgehouden werd. Ja, ook ik sta soms een eeuwigheid te draaien voor mijn bomvolle kleerkast, omdat ik ‘niet weet wat aan te trekken’. L’embarras du choix heet dat zo mooi in het Frans. En ja, ook ik kamp met het schuldgevoel dat blijkbaar een van de symptomen is van het shopaholic-bestaan. Mea culpa. En stilaan begin ik de onzin daarvan in te zien. Want ja, ook ik heb in mijn kleerkast tal van kledingstukken die ik zelfs nog niet één keer aangehad heb (al gaat het niet zover dat de kaartjes er nog aanhangen, die knip ik er telkens mooi af – uit eerlijke schaamte). En toch vind ik telkens opnieuw spullen ‘die leuk zijn’. Nee, het moet maar eens gedaan zijn. Ik shop graag, maar ik ben niét verslaafd. En het wordt tijd dat ik dat eens ga bewijzen ook!
1 april, de officiële dag waarop 1000 vrouwen wilden stoppen met shoppen, kwam voor mij net iets te vroeg. Het kan misschien raar klinken, maar ik was er mentaal nog niet klaar voor. Maar geen nood, we doen het op ons eigen tempo. Zondag nog rustig De Invasie van Gent gedaan (resultaat: een ring, een ketting en oorbellen) en nu aan de afsluitende shopronde bezig, iets waarin ook de andere ‘stoppers’ mij zijn voorgegaan. Ik gun mezelf nog een paar aankopen, een paar dingen die nog op mijn must-have-lijstje staan. Ik moet zeggen dat ik pas het laatste jaar echt zicht heb gekregen op wat nu precies mijn stijl is en dat dat behoorlijk veel gevolgen had voor mijn kleerkast. Het voordeel is dat de laatste aankopen allemaal mooi binnen de stijl passen en dus ook perfect onderling combineerbaar zijn. Het nadeel is dat de miskopen plots heel duidelijk aanwezig worden – en dat zijn er behoorlijk wat. En daar is dat schuldgevoel weer…
Goed, laat ik jullie mijn actieplan uit de doeken doen: de nog aan te schaffen items op mijn must-have-lijstje zijn:
* een paar cognackleurige pistolboots
* een zilveren Anne Zellien-ketting
* een zwart jasje met pailletten
* een zwart paillettentopje met open rug
En daarna gaat de knip erop. Ik moet wel zeggen dat ik de ‘officiële’ spelregels voor mezelf wat heb aangepast. Volgens de officiële Stoppen-met-shoppen-beweging mag je een jaar lang niks kopen behalve ondergoed, sokken en panty’s. Je mag wel kleding ruilen en zelf maken. MIJN regels luiden als volgt: er mag wel geshopt worden tijdens de koopjesperiodes, maar enkel dingen die van tevoren op de must-have-lijst stonden. Extraatjes (in het geval van coup de foudres) mogen tussendoor gekocht worden, maar enkel met geld dat ook extra verdiend is (bijvoorbeeld door het verkopen van miskopen).
Zo, op die manier lijkt het me best haalbaar. Ik kijk er zelfs naar uit. Eindelijk rust in mijn hoofd, in mijn kleerkast en in mijn portefeuille!

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

  1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
  2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
  3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.